Tweestammige Germaanse naam, waarvan het eerste lid de volksnaam van de Vandalen, Wandalen is (vergelijk Wandelina en Wendelburg); het tweede lid, -moed, kwam voornamelijk in vrouwelijke Germaanse namen voor. Het gaat terug op hetzelfde woord als Nederlands moed, met de grondbetekenis 'geest, gemoedsbeweging' (zie -moed). Vgl. Welmoed. Vroeger was het in Nederland een vrij gebruikelijke naam. Bijvoorbeeld Gosin filius Windelmoden, bij Gent omstreeks 1220; Wendelmoet, Utrecht 1325 (BU 262); Weyncken, Weyneken = Weyndelmoed, Den Bosch, 14e/15e eeuw.